Het mooiste aan het begin van een nieuw jaar is dat het zo schoon voelt. Zo leeg, zo onbeschreven. Natuurlijk zijn er altijd plannen, ideeën en dromen. Maar even is er de rust van een nieuw jaar dat eigenlijk nog niet echt begonnen is. Het fijne is, dat ik wel een plan heb voor de zomer; ver weg genoeg om nog te dromen, dichtbij genoeg om aan de slag te gaan.

Ver
Ultralopen leek me nooit iets voor mij. Ik vond, en vind, een duurloop van drie uur gewoon lang en ver. En tijdens de zeven marathons die ik liep, had ik het zo zwaar dat de gedachte aan alles verder dan 42 kilometer me de rillingen bezorgde. Er is ook niet persé een reden om meer dan 42 kilometer te gaan hardlopen. Maar in 2014 veranderde dat laatste in: er is eigenlijk ook niet persé een reden om het níet te doen.

Ultra
In 2014 leerde ik veel over lopen, kracht, avontuur en emoties. Ik raakte bevriend en sprak met mensen die voor hun plezier een dag lang lopen. En soms een nacht. Heel soms allebei achterelkaar. Ik hoorde een vage definitie van wat ‘ultra’ is. En wat niet. En het was niet zo dat ik er ineens heel veel zin in kreeg. Maar het wakkerde iets anders aan, een eigenschap van mij die veel sterker is dan ‘ergens zin in hebben’: ik werd nieuwsgierig.

Boodschap
Terwijl ik dacht aan ‘misschien ooit’, kreeg ik de kans om mee te doen aan de Eiger Ultra Trail in het Zwitserse Grindelwald. Ultralopers om me heen zeggen: ‘Oh, de 101? Leuk!’ Trailrunners roepen: ‘Ah! De Eiger, mooi man. Doe je de 101?’ Alsof ik even een boodschap ga doen. Maar goed, het is dus niet de 101. Het is de 51 kilometer. En voor mij is dat ver, ontzettend ver. En met 3100 hoogtemeters is hij zwaar. Ik ben geen held, al helemaal niet bergop. Maar ik ben nieuwsgierig genoeg om hier keihard voor te gaan trainen.

Plan
Ik moet een plan gaan maken. Een trainer heb ik niet, een schema evenmin. In de maand januari hoop ik uit te zoeken en vinden wat ik moet doen om me optimaal voor te bereiden op dit fantastische avontuur. Ik zal via deze website verslag doen van welke trainingen en inzichten er op mijn pad komen op weg naar de Eiger. En ik vind het leuk als je meeleest!

Over mij (Barbara Kerkhof)
Als beginnende trailrunner voel ik me als Alice in Wonderland: de trails en bergen zijn voor mij even onontdekt als prachtig. Als journalist/fotograaf en moeder van drie kinderen (van 7, 5 en 1) maak ik tijd -ook als het niet kan, om op avontuur te gaan. Weg met de sleur, erop uit! Zonder er al te spastisch over te doen, train ik graag en eet ik groenvoer per kilo. In 2015 wordt de Eiger Ultra Trail (E51) mijn grote avontuur.

Splash this around